IDFA

Gisteren viel er een brief van het IDFA op de deurmat. Ik durfde hem niet open te maken en toen ik dat uiteindelijk toch deed stond er alleen: 'We hebben uw aanmelding voor de workshop 2006 ontvangen'. Op 20 april dient u bereikbaar te zijn omdat wij dan 's middags alle 13 gegadigden gaan bellen en uitnodigen voor een gesprek. Nou geef ik de dertiende gewoon les, dus dan maar voor een keer m'n mobieltje aan laten staan in de les.

Oefenfilmpje

Mijn eerste oefenfilmpje is af. Het is een discussie tussen wetenschapsjournalist Yoram Stein en onderzoeker Deborah Alfarez op het Montessori Lyceum in Amsterdam. Het was een erg leuk gesprek over het gebruik van ratten als proefdieren. Deborah heeft ratten 21 dagen getreiterd (gestressed) om daarna hun hersenen er uit te halen om te meten of er iets veranderd was.
Het resultaat van het filmpje is best saai, terwijl de lezing zelf toch eigenlijk best leuk was. Ik heb er veel beelden van publiek doorheen gemonteerd en ook konden M. en ik beide een ander camerastandpunt innemen zodat ik vaak kon kiezen uit standpunten. Na de afwerking, na het branden in i-dvd bleek een van de filmpjes op tv geen geluid te hebben. Zo loop je tijdens het maken van een filmpje tegen allerlei raadsels op: waar is m'n 'tool-pallet' gebleven, 'waarom is het geluid opeens zo zacht'enzovoorts. Gelukkig kunnen andere mensen op fora je dan goed helpen.

IDFA Workshop

Een paar uur geleden heb ik mijn aanvraag (in zeventien-voud!) om mee te doen aan de Workshop documentaire van het IDFA verzonden. Er moest een synopsis, een motivatie en een c.v. opgemaakt worden. Uit alle inzendingen worden 8 kandidaten geselecteerd die hun ideeen de komende zeven maanden (tot het IDFA in november) uit mogen werken onder beleiding van professionals. Van die acht kandidaten mag de winnaar zijn film realiseren met geld van het IDFA. Ik hoop dat het me lukt met mijn synopsis van 'Cito-toets' door de selectie heen te komen.

Citotoets

Na een korte vakantie in Turkije ben ik weer thuis. Inmiddels word ik overladen met mail van Jaap en zoek naarstig naar aanknopingspunten voor een documentaire. Jaap en zijn onderwijsgroep richten zich al jaren op de ongelijkheid in het onderwijs door bijvoorbeeld de citoetsen. Ze lijken gelijk te hebben. Zo staat in het onderwijsblad in een interview met een Rotterdamse schooldirecteur: 'We lossen het niveauverschil tussen leerlingen op door als ze in groep 2 (!) op de Citotoets heel laag scoren, terwijl ze geen laag IQ hebben, laten we ze een jaartje doubleren. In groep 3 hebben ze dan geen achterstand meer en kunnen ze gewoon meekomen. In groep 2 zijn die kinderen net ZES!!! Er wordt dan dus al gekeken naar hun potenties voor de Citotoets. Misschien is dit toch het meest aansprekende onderwerp van Jaaps onderwijsgroep: de onbedoelde segratie en discriminatie van de Citotoets. Ik zou ergens op een basisschool mee kunnen lopen tot aan de citotoets...

Ongeluk

In Turkije heb ik trouwens een existentieel verwarrende ervaring gehad. De bus waar ik in zat raakte betrokken bij een ongeluk. Niemand was zwaar gewond, maar in mijn beleving missen een aantal essentiele momenten. Hoe kom ik aan al die blauwe plekken? Ik heb niet eens gezien dat mijn reisgenoot op de grond viel in het gangpad. Er zijn 20 seconden uit mijn herinnering weg of niet opgeslagen.
Op zich heeft dit niet zo heel veel met film te maken, maar het viel me ook op dat films de ervaring van zo'n ongeluk niet zo goed kunnen verbeelden. De dag ervoor vertoonden ze op de veerboot van Istanbul naar Bandurma de film Final Destination 2. Een vreselijk slechte film waarin alles mis gaat dat mis kan gaan. Het begint met een vreselijk ongeluk waar (natuurlijk) alles meteen ontploft.