After a long holiday with a lot of cycling through Switzerland and France and leading an LCKV-jeugdvakanties holidaycamp I got back to filming, or rather; editing. M and I are very busy putting parts of films in my mac. I decided to write this blog in English as I get more English-speaking fans every day ;-)
Plans for this academic year are: finishing the small documentary on philosophy in secondary education and hopefully start with the film about Jaap and his efforts to show that the Cito-toets which has become way too important in Dutch secondary education. It segregates children at a very young age (11) into different levels of education. Before the holidays started I had a chance to see the results of my interviews for X, it was professionally edited and looked very funny. I will tell you more about this when it will be broadcasted.
It seems that our little film about philosphy-education could be quite well. Some anoying things show up: background noise etc. But there is enough material to choose from. Our three kids seem to do quite well on film.
I bought a cool telephone that can film too!
Joan


In Dutch:
M en ik zijn gestart met het monteren van ons filmpje over filosofie-onderwijs. Dit na een lange fietsvakantie in Zwitserland, Frankrijk en het begeleiden van een LCKV-jeugdvakanties-kinderkamp.

Vimeo

Er staat een (amateuristisch) filmpje van mij, van 1 minuut on-line! Op www.vimeo.com en dan met als naam kamp12. Als je dus 'search' klikt en 'kamp12' zie je hoe we afgelopen vrijdag in de studio van A. in Valkenburg jingles hebben opgenomen voor het LCKV-kinderkamp in augustus.

Die zelfde vrijdag heb ik 4 interviews gedaan voor mijn free-lance baantje. Hartstikke leuk, je komt nog 'ns ergens. Nu was ik toevallig op de Nederlandse Taalunie. Een soort ministerie van Taal is dat. Zij zijn van het groene boekje.

Later was ik in Katwijk om een oudtante van Dirk te interviewen. Helaas wilde ze uiteindelijk niet toen ze mijn camera zag. Jammer, want ze vertelde erg leuk. Gelukkig heb ik op de boulevard in Katwijk, in het zonnetje, een hoop mensen kunnen interviewen. Ze vonden het erg leuk en uiteindelijk raakten ze met elkaar in gesprek over allerlei onderwerpen waar ik vragen over had gesteld!

Yoshi

In het Westerpark hebben we Yoshi geinterviewd. Ze hield nog even een voetbal hoog voor de leuke beelden. Ze gaf ook goede antwoorden, maar er kwam telkens een grasmaaier of een trein langs. Ben benieuwd. Dit was het eerste interview buiten.
Verder druk, druk, druk. Morgen wel 4 mensen interviewen in Den Haag.

Lotte

Lotte is een van de drie leerlingen die M. en ik filmen voor de documentaire met als werktitel: 'Filosoferen is vet'(nee hoor, dat verzin ik nu net). Het interview met haar was erg leuk, ik zag er tegenop omdat ze in de les niet zo veel zegt. In het interview was ze echter heel openhartig. Ze vertelde dat ze filosofie erg leuk vindt, er thuis vaak nog over nadenkent en in de klas gewoon vaak nog aan het denken is als Philippe een vraag stelt. Vooral de les 'Doe je alles voor jezelf?' had haar echt aangegrepen. Ze had haar ouders met de vraag geconfronteerd. Zelf was ze tot de conclusie gekomen dat mensen inderdaad nogal egoistisch zijn en (bijna) alles voor zichzelf doen.

Jaap deel III

Natuurlijk kon ik Jaap ook interviewen voor x! We spraken af in de Hortus waar hij eerst opschepte over zijn nieuwe fiets met naafremmen. Over de historische onderwerpen bleek hij veel te weten. Het meest opzienbarende verhaal was dat van zijn ervaringen tijdens de Watersnoodramp van 1953. Hij wilde graag wat doen en meldde zich aan als vrijwilliger. Er vertrok een bos met een samengeraapt zooitje van mensen van het museumplein. Drie weken verbleven ze in een kazerne en elke dag werd er flink geploeterd: zandzakken vullen, gaten in dijken dichten. Zwaar werk. De kadavers en lijken waren veelvuldig aanwezig.
Verder heb ik vandaag Wouter, een ex-kraker op een prachtige woonboot geinterviewd. Hij dacht dat alle acties in de jaren zeventig en tachtig hadden voorkomen dat Amsterdam nu niet in een soort Hoog Katharijne was veranderd. Getuige het overgaan van de Jodenbreestraat in een veel smaller gedeelte. Als het aan de gemeente had gelegen waren alle straten zo breed geworden. Het gebied van de Stopera was een grote zandvlakte waar elke dag een voetbalwedstrijd voor studenten was!

Interviews

Afgelopen week heb ik drie interviews gedaan met mensen over allerlei onderwerpen. Ik mag voor x mensen interviewen over 10 onderwerpen. Het eerste onderwerp was de krakersrellen van 1980 bij de kroning van Beatrix. Ik ging naar Amsterdam om Dos, een ex-kraker die het Amsterdam van rond die tijd goed kende. Het voelde een beetje onwennig om bij iemand aan te bellen en dan de boel te gaan regisseren. We gingen het huis bekijken om te bedenken wat de beste plek zou zijn om hem te interviewen. Het werd de werkkamer vanwege alle nostalgia op de raamlijst. Tijdens het interview kwamen Dos' katten de hele tijd op schoot zitten en dat gaf een leuk beeld. Ik was erg uitgelaten en blij na het interview!

Willem

Mijn vader heet Willem. Hij heeft altijd grote verhalen te vertellen met een diepe basstem. Ook hij moest er aan geloven voor x. Terwijl hij bezig was in zijn kas, met het plukken van aardbeien en boontjes of het schoffelen stelde ik hem allerlei vragen. Er kwamen zelfs verhalen naar voren die ik nog niet kende! Zo kende ik de verhalen over zijn eerste brommer nog niet. Hij had een flink ongeluk gehad op de Hemelweg (of de Helweg, zegt ie) waarbij al z'n kleren gescheurd waren. In die tijd bepaalde het merk van je brommer je identiteit. Mijn vader had een buikschuiver, wat in de stad betekende dat je niet bij de linkse studentenkliek hoorde. Op het Zeeuwse platteland, waar hij vandaan komt, betekende het alleen dat je oerend hard wilde gaan!

geen telefoontje.....

Ik ben vandaag niet gebeld door de IDFA en dat betekent dat mijn synopsis niet is uitgekozen. Jammer, want nu moet ik mezelf weer aan t werk zetten. Ik had de telefoon doorgeschakeld naar m'n mobieltje en die in de klas aangezet. Ik zei (een beetje voor de grap) dat de leerlingen daarom voor een keertje ook hun mobieltje aan mochten zetten. Nou, dat heb ik geweten, allerlei rare ringtones verstoorden de les. Er zat een soort UFO-landing bij. Tegen het einde van de les riep Tom: 'Jongens, ik krijg net een SMS van Djuri.nl (de halfofficiele schoolsite) dat we morgen het eerste uur vrij zijn'.

interview

Afgelopen maandag hebben M. en ik Corne gefilmd. Dit was moeilijker dan ik dacht. Als je iemand interviewt zonder camera hoef je er geen rekening mee te houden dat je zelf niet door hem/haar heen praat. Nu wel, je moet expres grote stiltes laten vallen zodat je je vragen en reacties er af kan knippen. Corne is een heel dankbaar onderwerp om te interviewen. Hij vindt de filosofieles echt interessant en belangrijk. Hij kan goed abstract denken en daarom schortte het nogal eens aan concrete voorbeelden. Ons filmpje mag niet te abstract worden omdat het bedoeld is voor leerlingen die nog niet de keuze hebben gemaakt of ze filosofie kiezen of niet.

IDFA

Gisteren viel er een brief van het IDFA op de deurmat. Ik durfde hem niet open te maken en toen ik dat uiteindelijk toch deed stond er alleen: 'We hebben uw aanmelding voor de workshop 2006 ontvangen'. Op 20 april dient u bereikbaar te zijn omdat wij dan 's middags alle 13 gegadigden gaan bellen en uitnodigen voor een gesprek. Nou geef ik de dertiende gewoon les, dus dan maar voor een keer m'n mobieltje aan laten staan in de les.

Oefenfilmpje

Mijn eerste oefenfilmpje is af. Het is een discussie tussen wetenschapsjournalist Yoram Stein en onderzoeker Deborah Alfarez op het Montessori Lyceum in Amsterdam. Het was een erg leuk gesprek over het gebruik van ratten als proefdieren. Deborah heeft ratten 21 dagen getreiterd (gestressed) om daarna hun hersenen er uit te halen om te meten of er iets veranderd was.
Het resultaat van het filmpje is best saai, terwijl de lezing zelf toch eigenlijk best leuk was. Ik heb er veel beelden van publiek doorheen gemonteerd en ook konden M. en ik beide een ander camerastandpunt innemen zodat ik vaak kon kiezen uit standpunten. Na de afwerking, na het branden in i-dvd bleek een van de filmpjes op tv geen geluid te hebben. Zo loop je tijdens het maken van een filmpje tegen allerlei raadsels op: waar is m'n 'tool-pallet' gebleven, 'waarom is het geluid opeens zo zacht'enzovoorts. Gelukkig kunnen andere mensen op fora je dan goed helpen.

IDFA Workshop

Een paar uur geleden heb ik mijn aanvraag (in zeventien-voud!) om mee te doen aan de Workshop documentaire van het IDFA verzonden. Er moest een synopsis, een motivatie en een c.v. opgemaakt worden. Uit alle inzendingen worden 8 kandidaten geselecteerd die hun ideeen de komende zeven maanden (tot het IDFA in november) uit mogen werken onder beleiding van professionals. Van die acht kandidaten mag de winnaar zijn film realiseren met geld van het IDFA. Ik hoop dat het me lukt met mijn synopsis van 'Cito-toets' door de selectie heen te komen.

Citotoets

Na een korte vakantie in Turkije ben ik weer thuis. Inmiddels word ik overladen met mail van Jaap en zoek naarstig naar aanknopingspunten voor een documentaire. Jaap en zijn onderwijsgroep richten zich al jaren op de ongelijkheid in het onderwijs door bijvoorbeeld de citoetsen. Ze lijken gelijk te hebben. Zo staat in het onderwijsblad in een interview met een Rotterdamse schooldirecteur: 'We lossen het niveauverschil tussen leerlingen op door als ze in groep 2 (!) op de Citotoets heel laag scoren, terwijl ze geen laag IQ hebben, laten we ze een jaartje doubleren. In groep 3 hebben ze dan geen achterstand meer en kunnen ze gewoon meekomen. In groep 2 zijn die kinderen net ZES!!! Er wordt dan dus al gekeken naar hun potenties voor de Citotoets. Misschien is dit toch het meest aansprekende onderwerp van Jaaps onderwijsgroep: de onbedoelde segratie en discriminatie van de Citotoets. Ik zou ergens op een basisschool mee kunnen lopen tot aan de citotoets...

Ongeluk

In Turkije heb ik trouwens een existentieel verwarrende ervaring gehad. De bus waar ik in zat raakte betrokken bij een ongeluk. Niemand was zwaar gewond, maar in mijn beleving missen een aantal essentiele momenten. Hoe kom ik aan al die blauwe plekken? Ik heb niet eens gezien dat mijn reisgenoot op de grond viel in het gangpad. Er zijn 20 seconden uit mijn herinnering weg of niet opgeslagen.
Op zich heeft dit niet zo heel veel met film te maken, maar het viel me ook op dat films de ervaring van zo'n ongeluk niet zo goed kunnen verbeelden. De dag ervoor vertoonden ze op de veerboot van Istanbul naar Bandurma de film Final Destination 2. Een vreselijk slechte film waarin alles mis gaat dat mis kan gaan. Het begint met een vreselijk ongeluk waar (natuurlijk) alles meteen ontploft.

Filmen op school

Afgelopen twee dagen heb ik gefilmd op de middelbare school waar ik werk. Het bleek erg lastig om les te geven en te filmen tegelijk... Er kwam een gastspreker zoals ik donderdag al schreef. Hij bleek erg bescheiden en begon eigenlijk pas te praten na een stilte van 5 seconden. Nu vallen er in de klas maar zelden stiltes van 5 seconden en dus probeerde ik de les te structureren. Dat was erg leuk, maar het lukte me maar af en toe om de camera, die op statief stond, bij te sturen. Daarom ben ik blij dat ik het filmpje over filosofie-onderwijs niet op mijn eigen school ben gaan maken.

Gisterenavond was er schooltoneel. Er waren veel groteske puberale teksten verzonnen, maar de uitvoering was prachtig! Tijdens het filmen merkte ik dat uit de hand filmen na een tijdje altijd pijn in je arm, schouder of nek oplevert en dat je soms ook vreselijke jeuk in je gezicht kan krijgen, net op het moment dat er iets leuks gezegd wordt waardoor de beelden onbruikbaar worden.

Nu moet ik eens goed gaan bedenken wat ik met al dat materiaal ga doen. Ik ga eerst maar eens het filmpje over proefdieren en wetenschap afmonteren, voordat ik me in 3 projecten tegelijk stort.

Zelfstudie

In december heb ik met wat financiele hulp van mijn ouders een nieuwe Mac G5 gekocht. Meteen maakte ik via i-movie, een 'fool-proof' montageprogramma mijn eerste filmpje. Ik filmde de aankomst van Sinterklaas en ik had een zwartepietenpak gehuurd (uit de jaren zeventig) om zo een filmpje als surprise te maken. Het was erg leuk om mijn vrienden op 5 december heel hard te horen lachen om het filmpje (al stal mijn kat vooral de show). Tot januari zat ik aan te hikken tegen het leren van het 'echte' montageprogramma Final Cut Express. Eigenlijk is 'Final Cut Pro' nog professioneler, maar dat kost 1000 euro en ik wilde toch legaal beginnen en niet iets kopieren.
Zelf geef ik mijn leerlingen op school vaak advies over hoe ze tentamens aan moeten pakken. Nu zat ik zelf met het probleem: 'Waar moet ik beginnen en wat moet ik weten?'. Nu, twee maanden verder heb ik me het Final Cut-jargon aardig eigen gemaakt. 'Schratch', 'Keyframe', 'Bin' en 'Sequence' vallen op hun plaats. Een maand geleden wist ik nog niet eens hoe je een DVD uit de Mac kon krijgen! (Er zit een extra 'eject' toets op het toetsenbord) en vandaag heb ik m'n eerste proeffilmpje afgemaakt. Morgen ga ik ook weer filmen op school want er komt een gastspreker in de les. Een pastor (is geen pastoor, maar een soort mentaal/sociaal werker, een ethicus dus) van het Kennemer ziekenhuis gaat samen met mij 4 casus uit zijn dagelijkse praktijk behandelen. Ik heb vast geen tijd om echt te filmen, dus laat ik de boel maar gewoon draaien op statief. We draaien 4x het zelfde lesje af, dus ik zou die vier lessen door elkaar kunnen monteren.

Filmpjes klas 4

Vorig schooljaar, toen ik nog alle 7 vierde klassen filosofie gaf, heb ik ze als eindopdracht een filmpje laten maken. Dat gaf wat logistieke problemen; 200 mensen die tegelijk willen monteren op de enige schoolcomputer met montageprogramma! Toch ben ik nu erg blij met de resultaten van die monsteronderneming. Vandaag liet ik aan 4F de nepdocumentaire over de Nederlandse deelname aan de oorlog in Irak zien. Michael heeft toen zijn neef zo ver gekregen net te doen alsof hij getraumatiseerd was geraakt in de oorlog in Irak. Er wordt overtuigend geacteerd en pas op het eind krijg je door dat het niet echt is. Een ander favoriet filmpje is 'Geluk'. Vier meiden zijn in een drukke winkelstraat aan tientallen mensen gaan vragen: 'Wat maakt u nou echt gelukkig?'. Het filmpje dat vorig jaar als beste uit de bus kwam (de leerlingen wonnen bioscoopbonnen) heette 'Angst'. In dit filmpje worden mensen ondervraagd over hun angsten en ze gaan op bezoek bij een ontwikkelingspsycholoog. Het valt me op hoe goed, snel en naief leerlingen een leuk filmpje in elkaar kunnen draaien. Bovendien steken ze gerust tientallen uren in het werk zonder te klagen, terwijl ze bij een kleine schriftelijke opdracht jammeren dat ze het al zo druk hebben.

Filosofie in het voortgezet onderwijs

Het eerste filmpje dat ik samen met M. maak gaat over filosofie-onderwijs. We filmen al sinds september 2005 in de klas bij collega en vriend P. Omdat we allebei een 3CCD-camera hebben kunnen we met redelijk compatibele beelden uit twee verschillende standpunten filmen. De resultaten van de eerste filmsessies in klas 4 vielen erg tegen; het geluid was vaak slecht en het was onmogelijk om iemand te filmen als zij opeens iets interessants zeiden. Nu weten we dat het veel beter is om voorin de klas (naast P.) te staan. Alle leerlingen kijken hem immers aan. Wij zijn van plan om verder te gaan werken met een jongen (C.), twee meisjes (L.,J. en hopelijk ook met T.). Door het bekijken van de superdocu's 'Boys'en 'Meisjes' kwamen we op het idee om de leerlingen ook zichzelf te laten filmen buiten de les. Ze zullen veel informeler zijn als ze niet door ons gefilmd worden!

Jaap

Gisteren was de maandelijkse wandeling met Jaap. Jaap is al bijna tachtig jaar en zet zich in voor gelijkheid in het onderwijs. Sinds een paar maanden heb ik het idee om een documentaire over hem te gaan maken. Vandaag durfde ik het hem voor het eerst te vertellen. Hij was erg enthousiast om zijn ideeen in film om te zetten. Ik zal de komende maanden veel schrijven over zijn ideeen want hij heeft me zojuist een stapel documenten gemaild waar ik wel even zoet mee zal zijn.

Welkom!

Het doel van mijn nieuwe blog is om dagelijks een verslagje te schrijven van wat ik allemaal doe met film sinds ik besloten heb documentaires te maken. Al in 1995 deed ik een prutcursus 'documentaire' bij Crea. Daar leerde ik monteren met echte banden. Dat is nu wel anders! Met mijn supercomputer kan ik alles met muis en toetsenbord. Er kan ook veel meer en dat maakt het ook veel moeilijker om het programma (nu nog Final Cut Express, wordt Pro) onderd de knie te krijgen. Op diezelfde Creacursus zat toen ook David, hij is later naar de filmacademie gegaan en is nu een 'jong talent' in de Hollandse filmwereld!